Ειδήσεις
ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΔΕΝΔΙΑ ΣΤΟ 8ο ΤΑΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
«Κυρίες και κύριοι σύνεδροι, σας ευχαριστώ θερμά και θα προσπαθήσω να κρατήσω το χρόνο.
Η χώρα αντιμετωπίζει- και νομίζω είναι προφανές, αυτές τις μέρες, από το θλιβερό γεγονός που συνέβη- ένα τεράστιο πρόβλημα δημόσιας ασφάλειας. Και νομίζω ότι θα ωραιοποιούσαμε τα πράγματα αν αποκρύπταμε από την Ελληνική κοινωνία ότι αυτό είναι ένα πρόβλημα το οποίο δεν είναι καθόλου εύκολο να επιλυθεί. Δεν είναι ένα πρόβλημα που θα επιλυθεί αύριο ή μεθαύριο.
Συσκοτίζει την εικόνα στην κοινή γνώμη το γεγονός ότι, κατά διαστήματα- κυρίως χάρη στο φιλότιμο των ανθρώπων που μάχονται γι΄ αυτά, με κίνδυνο για τη ζωή τους- υπάρχουν συγκεκριμένες επιτυχίες, όπως οι εξαρθρώσεις, κατά καιρούς, συγκεκριμένων τρομοκρατικών οργανώσεων, που όμως δεν επιλύουν, με κανέναν τρόπο, συνολικά το πρόβλημα.
Η Ελληνική κοινωνία αντιμετωπίζει, κατ΄ αρχήν, ένα θέμα τρομοκρατίας. Σημειώνω ότι είναι η μόνη κοινωνία στην Ευρώπη που, σε αυτή τη χρονική συγκυρία, αντιμετωπίζει αυτό το θέμα. Αντιμετωπίζει, όμως, κι ένα τεράστιο ζήτημα μεσαίας και μικρής εγκληματικότητας, που έχει καταλύσει το αίσθημα ασφάλειας του μέσου ανθρώπου.
Για να μπορέσει να αντιμετωπίσει αυτά τα προβλήματα, η Ελληνική κοινωνία χρειάζεται μια ριζικά διαφορετική αντιμετώπιση, που δεν είναι, με κανένα τρόπο, αντιμετώπιση αριθμών. Θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι η Ελληνική Αστυνομία, για παράδειγμα -υπάρχει και το Πυροσβεστικό Σώμα και το Λιμενικό Σώμα στον ευρύτερο κύκλο της δημόσιας ασφάλειας- έχει 65 χιλιάδες ένστολους λειτουργούς.
Ο αριθμός είναι τεράστιος. Είναι ένας πάρα πολύ μεγάλος αριθμός. Λέω πάντοτε ως παράδειγμα ότι ο Στρατάρχης Αλέξανδρος Παπάγος, το 1941, για να αντιμετωπίσει τη γερμανική εισβολή, είχε παρατεταγμένες πέντε μεραρχίες στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, δηλαδή 50 χιλιάδες ανθρώπους.
Εμείς έχουμε 65 χιλιάδες Αστυνομικούς, οι οποίοι όμως δεν επαρκούν. Και δεν επαρκούν για ένα πολύ βασικό λόγο: Διότι το συνολικό οργανόγραμμα των υπηρεσιών τους ανατρέχει, όχι στην προηγούμενη 20ετία, αλλά ίσως στην προηγούμενη 50ετία.
Σας λέω ότι υπάρχουν -για να έχετε μια ιδέα- 12 διαφορετικά επίπεδα Διοίκησης στην Ελληνική Αστυνομία, αν ξεκινήσει κανείς από το αστυνομικό φυλάκιο μέχρι να φτάσει στον Αρχηγό. Και αυτό είναι κάτι που δεν αντέχει σε καμιά κριτική σήμερα, στην εποχή της πληροφορικής.
Ζητήματα που αφορούν τα οργανωτικά και το τι πρέπει να γίνει θα αναφερθούν κι από τους συνεργάτες του Τομέα, αμέσως μετά.
Θα μου επιτρέψετε τα υπόλοιπα δύο και κάτι λεπτά που μου απομένουν, αγαπητέ κ. Προεδρεύοντα, κ. Γραμματέα του Προγράμματος, να πω και δύο-τρεις γενικότερες σκέψεις.
Κυρίες και κύριοι σύνεδροι,
Η Νέα Δημοκρατία, πραγματικά, αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζει μια τρομακτική συγκυρία στην Ελληνική κοινωνία, στην οποία καλείται να δώσει πειστικές προτάσεις ως απαντήσεις.
Οι απαντήσεις αυτές δεν μπορεί να είναι συγκεκαλυμμένες και δεν μπορούν να ικανοποιούν τους πάντες. Πρέπει να είναι σαφείς, να είναι προγραμματικές και να είναι εφαρμόσιμες. Κατά τη δική μου φτωχή γνώμη, το ζήτημα το οποίο καλείται να αντιμετωπίσει η Ελληνική κοινωνία, για να έχει και μία πειστική απάντηση, πρέπει πρώτα να εξηγηθεί η αιτία του.
Η χώρα, αυτή τη στιγμή, με τα χρήματα τα οποία εισπράξαμε ή θα εισπράξουμε από το Μνημόνιο, χρωστάει περίπου 440 δισεκατομμύρια ευρώ. Αναφέρομαι στο Δημόσιο Τομέα. Εάν προσθέσουμε και τα χρέη του Ιδιωτικού Τομέα, το νούμερο γίνεται εξωφρενικό.
Ποια είναι η αιτία; Εάν ρωτήσεις την Ελληνική κοινωνία, «ποια είναι αιτία αυτού του ιλιγγιώδους χρέους», πιθανότατα ο μέσος άνθρωπος στο δρόμο, να σου απαντήσει ότι "τα φάγανε οι υπουργοί". Ωραία, τα φάγανε οι Υπουργοί!! «Πόσα» φάγανε οι Υπουργοί; Καθαρές κουβέντες. Πόσα, εάν υποθέσουμε ότι είναι αληθές; Πέντε δισεκατομμύρια; Δέκα δισεκατομμύρια; Μιλάμε για δισεκατομμύρια ευρώ. Δεκαπέντε δισεκατομμύρια ευρώ; Τα υπόλοιπα; Ποια είναι η αιτία των υπολοίπων;
Και εδώ, κυρίες και κύριοι, πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Αυτό το οποίο δημιούργησε το τεράστιο αυτό χρέος, είναι ο ευρύτερος Δημόσιος Τομέας. Όπως το είπε χθες- σαφέστατα και ειλικρινά σας λέω ότι αναθάρρησα που το άκουσα και κυρίως για την ευκρίνεια της τοποθέτησής του- ο Αντώνης Σαμαράς, η Ελλάδα δεν αντέχει ένα εκατομμύριο δημόσιους υπαλλήλους. Δεν το αντέχει, με κανένα τρόπο.
Πρέπει, λοιπόν, να πούμε στην Ελληνική κοινωνία την αλήθεια: Ότι θα πρέπει δραματικά να περιορίσουμε, δραστικά να περιορίσουμε το Δημόσιο Τομέα. Το κράτος πρέπει να περιοριστεί στο ρόλο του ρυθμιστή. Ο τωρινός του ρόλος δεν είναι ένας ρόλος τον οποίον μπορεί να συνεχίσει να αντέχει.
Κι από την άλλη, η παρούσα Κυβέρνηση θα πρέπει να ξεκαθαρίσει ένα πράγμα: Να πει στην Ελληνική Κοινωνία ποιες είναι οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, που πρέπει να γίνουν. Διότι, τι έχουμε, τι αντιμετωπίζουμε αυτή τη στιγμή; Αντιμετωπίζουμε μια Κυβέρνηση, η οποία κάθε μεταρρύθμιση την εμφανίζει ως επιβαλλόμενη από τα έξω και συγχρόνως την εμφανίζει και τη χαρακτηρίζει ως άδικη.
Μα δεν μπορείς να πείσεις μια κοινωνία να στερηθεί, να περάσει πόνο και δάκρυα, όταν το μόνο πράγμα που έχεις να πεις είναι πως πρόκειται για ένα μέτρο άδικο και προσωρινό. Εμείς, ως Νέα Δημοκρατία, πρέπει να προτείνουμε στην κοινωνία μεταρρυθμίσεις που θα είναι δίκαιες και δεν θα είναι προσωρινές.
Θα πρέπει, τουλάχιστον, ο πόνος και τα δάκρυα να είναι δικαιολογημένα, διότι αυτός ο πόνος και τα δάκρυα που σήμερα υφίσταται η Ελληνική κοινωνία είναι, αφενός αδικαιολόγητα και δυστυχώς αλυσιτελή. Σε σύντομο χρονικό διάστημα θα χρειαστούν και άλλα μέτρα και άλλες απαντήσεις στα ερωτήματα.
Τα λέω αυτά, όχι προφητικά ως μάντης κακών, αλλά ως κάτι το οποίο θα συμβεί μέσα από συγκεκριμένους μαθηματικούς υπολογισμούς, τους οποίους ακόμη και απόφοιτος του δημοτικού -ούτε καν του γυμνασίου δεν χρειάζεται να είναι- μπορεί να κάνει.
Και καταλήγω: Η δική μας προγραμματική υποχρέωση, για να εξασφαλίσουμε ένα περιβάλλον ασφάλειας στον Έλληνα πολίτη, περνάει από τη δυνατότητά μας να εξασφαλίσουμε ότι η χώρα θα είναι οικονομικά βιώσιμη. Και για να γίνει αυτό το πράγμα οι μεταρρυθμίσεις στο Δημόσιο Τομέα είναι απολύτως απαραίτητες.
Σας ευχαριστώ πολύ κ. Πρόεδρε.»
28-06-2010 10:11
